กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 106
เคอรี ลาร์ ย่อมไม่กล้าอยู่แล้ว!
เพราะเขาไม่มีทางเป็นตัวแทนของตระกูลลาร์ได้เลยแม้แต่น้อย!
ทว่าเขากลับเป็นผู้รับผิดชอบในการรับซื้อเนื้อสัตว์อสูรของตระกูลลาร์ในเนบิวลาพเนจร หากเกิดขลาดกลัวขึ้นมาในเวลานี้ แล้วต่อไปจะเอาหน้าไปอยู่ที่นี่ได้อีกอย่างไรเล่า?
เคอรี ลาร์ ร้อนรนจนลูกตากลอกกลิ้งไปมา พยายามดิ้นรนหาข้อแก้ตัวเพื่อถ่วงเวลา "ราคาการรับซื้อเนื้อสัตว์อสูรของตระกูลเราในแต่ละเขตดาราล้วนมีกฎเกณฑ์ตายตัว! หากต้องการขึ้นราคา ผมจำเป็นต้องยื่นเรื่องขออนุมัติจากเบื้องบนครับ!"
"อ๋อ—" กู่เสี่ยวอูลาเสียงยาว สีหน้าเต็มไปด้วยความเข้าใจกระจ่างแจ้ง "ที่แท้คุณก็ตัดสินใจเองไม่ได้นี่เอง! ทำไมไม่บอกแต่แรกเล่า! เห็นท่าทางกร่างเมื่อครู่ของคุณ ฉันนึกว่าคุณจะมีตำแหน่งใหญ่โตอะไรในตระกูลลาร์เสียอีก!"
เคอรี ลาร์ มักจะคุยโวโอ้อวดในเนบิวลาพเนจรเสมอว่าตนเองมีความสำคัญต่อตระกูลมากแค่ไหน เดินทางไปไหนมาไหนก็มีแต่คนคอยประจบประแจงต้อนรับขับสู้
ทว่าตอนนี้ กู่เสี่ยวอูรื้อถอนหน้ากากของเขาลงมาอย่างไม่ไว้หน้า ทำให้ความเย่อหยิ่งที่เคยพองโตแตกสลายดัง "ปัง" ราวกับลูกโป่งที่ถูกเข็มจิ้ม
สายตาดูถูกเหยียดหยามที่ผู้คนรอบข้างมองมาทำให้เคอรี ลาร์ ทั้งอับอายและโมโหจนคอแข็งเอ่ยขึ้น "นี่คือระเบียบของตระกูลลาร์! เธอรู้อะไรกัน?"