กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตู้เวยยืนอยู่ท้ายสุด มองดูทุกสิ่งด้วยสายตาเย็นชา ริมฝีปากโค้งขึ้นเล็กน้อย แล้วหมุนตัวจากไป
“เยี่ยนเสวี่ย! เยี่ยนเสวี่ย เจ้าช่วยโม่หวยจิ่งด้วย!” นางโม่ตะโกนเรียกนางเยี่ยนด้วยเสียงแหบแห้ง
เยี่ยนเสวี่ยกัดฟันแน่น สุดท้ายก็ไม่กล้าก้าวเข้าไป
นางเยี่ยนเห็นท่าไม่ดี จึงฉุดเยี่ยนเสวี่ยแทรกเข้าไปในฝูงคนโดยไม่หันกลับมามอง
นางโม่กอดโม่หวยจิ่งที่เย็นลงเรื่อย ๆ ไว้เพียงลำพัง นั่งอยู่ใต้บันไดหินนอกประตูวัง เสียงร่ำไห้ค่อย ๆ กลายเป็นเสียงสูดลมหายใจแหบพร่า
ภายในประตูวัง เสียงกลองและดนตรียังคงดังอยู่ดังเดิม
โม่เป่ยยวนและหลีลั่วนั่งเคียงบ่าเคียงไหล่บนท้องพระโรงจินหลวน รับการถวายพระพรจากขุนนางทั้งปวง