กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไอ้ผู้ชายสารเลวคนนี้ เมื่อไรถึงจะตายเสียที!
โม่หวยจิ่งถูกนางพูดจนเถียงไม่ออก สีหน้าแย่ถึงขีดสุด
แต่ตอนนี้เขาทั้งเหนื่อยทั้งหิว ร่างกายอ่อนล้าไปทั้งตัว ยังจะมีอารมณ์ไปปลอบนางได้ที่ไหน?
เขาหงุดหงิดจนขยี้ผมตัวเองหนึ่งครั้ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรำคาญ “เยี่ยนเสวี่ย ข้าเหนื่อยมามากพอแล้ว เจ้าอย่ามาหาเรื่องไร้มารยาทตรงนี้อีกได้หรือไม่? รำคาญจริง ๆ!”
“ข้าหาเรื่องไร้มารยาทงั้นหรือ?”
นางเพียงพูดความจริงไปไม่กี่คำเท่านั้น ก็กลายเป็นว่านางหาเรื่องไร้มารยาทเสียแล้วหรือ?
เยี่ยนเสวี่ยพบว่าตนกับโม่หวยจิ่งช่างไม่มีอะไรจะพูดกันจริง ๆ
นางสูดลมหายใจเข้าลึกหนึ่งครั้ง แล้วหันหลังเดินจากไป