ตอนที่ 298 ถึงเมืองหรูเฉิงแล้ว

โม่หวยจิ่งถูกตักเตือนด้วยถ้อยคำเย็นชาเช่นนี้ กลับมิได้โกรธเคือง ตรงกันข้ามกลับลูบคาง จับจ้องแผ่นหลังของตู้เวยที่เดินจากไปด้วยความสนอกสนใจ

“เสวี่ยเอ๋อร์ เจ้าไม่คิดหรือว่าตู้เวยผู้นี้ น่าสนใจยิ่งกว่าที่พวกเราเคยคิดไว้”

เยี่ยนเสวี่ย “……”

พอนางได้ยินคำนี้ ในใจก็กระจ่างขึ้นมาทันที

โม่หวยจิ่งชายชั่วผู้นี้ กำเริบความคิดสกปรกเช่นนั้นขึ้นอีกแล้ว

อยากจะนอนกับสตรีแล้วหรือ

ช่างน่ารังเกียจถึงที่สุด

แต่พอคิดอีกที หากเขาหันความสนใจไปที่ตู้เวยจริง ๆ เขาก็คงไม่มาถูกเนื้อต้องตัวนางอีกมิใช่หรือ

คิดเช่นนี้แล้ว ก็มิถือเป็นเรื่องร้ายสักเท่าไร

เยี่ยนเสวี่ยคิดถึงตรงนี้ ก็กระตุกมุมปาก เอออออย่างเย็นชา