ตอนที่ 285 เข้าไปแล้ว ย่อมยากจะออกมา

“เมื่อไปถึงที่นั่น เจ้าต้องตามหลังเปิ่นหวังไปติด ๆ ไม่ห่างแม้แต่ก้าวเดียว ห้ามวิ่งพล่านคนเดียว” เขากล่าวอย่างหนักแน่น น้ำเสียงแฝงความจริงจังที่ต่างไปจากก่อนหน้า

“ปะปนดีชั่วหรือ” หลีลั่วเลิกคิ้ว ก้าวเข้าไปใกล้เขาอีกนิด พลางเด็ดใบหญ้าข้างทางขึ้นมาหมุนเล่นที่ปลายนิ้ว “จะปะปนกันสักเพียงใดกัน”

โม่เป่ยยวนเอ่ยเสียงเบา “สิ่งที่เลื่องชื่อที่สุดของเมืองหย่งก็คือตลาดมืด ที่นั่นแตกต่างจากที่อื่น

ที่อื่นจะวุ่นวายเพียงใดก็ยังมีกฎหมายของอ๋องคอยควบคุม แต่เมืองหย่งนั้นภายนอกดูอยู่ใต้การปกครองของราชสำนัก เบื้องหลังกลับมีกฎเกณฑ์อีกชุดหนึ่ง