กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไม่ได้เรียนรู้อะไรกันเลยสักนิด เยี่ยนเฉี่ยนไม่ยอมสอนข้าแต่แรกแล้ว ข้าอยู่ข้างกายนางตั้งนาน นางยังไม่เคยชายตามองข้าเลยสักครั้ง”
โม่หวยจิ่งได้ยินก็ร้อนใจขึ้นมาทันที บนใบหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง คิ้วขมวดกันเป็นปม
“อะไรกัน นางไม่ยอมสอนเจ้ารึ ข้าเห็นเจ้าติดตามพวกเขามาตลอดโดยไม่ถูกไล่กลับมา ก็ยังคิดว่านางใจอ่อนแล้วเสียอีก
เช่นนั้นตอนนี้จะทำอย่างไรดี เล่นกลไม่ได้ เบื้องหน้าพวกเราก็ต้องอดอยากกันต่อไปอีกกระมัง”
เยี่ยนเสวี่ยแทบไม่มีเรี่ยวแรงจะเสแสร้งกับเขาอีกแล้ว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรำคาญและรังเกียจ
“เจ้าถามข้าว่าจะทำอย่างไร ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร เยี่ยนเฉี่ยนเป็นคนอะไรกัน เจ้ายังไม่ชัดเจนอีกรึ