กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โม่เป่ยยวนถอดเสื้อคลุมตัวนอกที่แขวนอยู่บนกิ่งไม้มาคลุมไหล่นาง ห่อหุ้มนางให้แน่นหนาแล้ว จึงนั่งลงเคียงข้างนางบนหินใหญ่ราบเรียบผืนหนึ่ง น้ำในลำธารไหลผ่านปลายเท้าทั้งสอง เย็นเยียบไหลผ่านข้อเท้า
เสียงของเขากลับคืนสู่ความหนักแน่นและเยือกเย็นตามปกติ เพียงแต่ก้นดวงตายังหลงเหลือไออุ่นจากการจูบอันเร่าร้อนเมื่อครู่ “อาลั่ว บัดนี้บอกเปิ่นหวังได้แล้วว่าแผนของเจ้าคืออะไร”
หลีลั่วรวบเสื้อคลุมบนไหล่ นิ้วมือเคาะเบา ๆ บนหัวเข่าสองครั้ง “แผนของข้าจริง ๆ แล้วง่ายมาก ตอนนี้เรานอกจากป้ายเรียกลูกค้าอ๋องเจิ้นหนานของเจ้าก้อนนี้แล้ว ก็ไม่มีอะไรกันเลย