ตอนที่ 271 เหตุใดเจ้าจึงไม่คิดก่อกบฏ?

หลีลั่วมองท่าทีของเขาที่แม้เรื่องราวจะมาถึงขั้นนี้แล้วก็ยังห่วงใยผู้ใต้บังคับบัญชา ในใจพลันไหววูบเล็กน้อย

บุรุษผู้นี้เลือดเย็นไร้ปรานีต่อศัตรู ทว่ากับคนที่ใส่ใจกลับทุ่มเทให้หมดหัวใจ มิน่าเล่าทั่วทั้งกองทัพพิทักษ์อุดรจึงยอมรับเขาเป็นแม่ทัพใหญ่เพียงผู้เดียว หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น ไม่ว่าผู้ใดก็สั่งการพวกเขาไม่ได้

นางนอนคว่ำอยู่บนแผ่นศิลาสีน้ำเงิน เอียงศีรษะมองเขาอยู่นาน สายตาพินิจพิเคราะห์ราวกับกำลังครุ่นคิดบางอย่าง

โม่เป่ยยวนรับรู้ถึงสายตาของนางจึงเงยหน้าขึ้น ครั้นเห็นนางจ้องตนเองนิ่งอย่างเหม่อลอย เขาก็ยกมือโบกตรงหน้านาง หยดน้ำจากปลายนิ้วร่วงลงบนปลายจมูกของนาง “อาลั่วกำลังคิดอะไรกันอยู่? จึงได้เหม่อลอยถึงเพียงนี้”