กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“สรุปแล้ววันนี้ที่เปิ่นหวังไม่ต้องไปนั่งอยู่ในคุกหลวง แถมยังได้นั่งจิบชาร้อนอยู่ในห้องรับรองที่สว่างสะอาดนี้ได้ ล้วนเป็นเพราะสติปัญญาของอาลั่วทั้งสิ้น
หากไม่มีอาลั่ว ตอนนี้เปิ่นหวังคงกำลังนั่งยองอยู่บนกองฟางในคุกใหญ่ นับหนูอยู่เป็นแน่”
หลีลั่วถูกเขาลูบจนตาหรี่ลงเล็กน้อย ยากนักที่นางจะไม่ปัดมือเขาออก
ทั้งสองกำลังพูดคุยกันเรื่อยเปื่อยอยู่พอดี ก็พอดีกับที่อาจารย์ปู่พาหญิงรับใช้หลายนางถือกล่องอาหารเดินตามกันเข้ามา แล้วจัดอาหารทีละอย่างวางบนโต๊ะ
อาหารคาวสี่อย่างผักสี่อย่างกับน้ำแกงหนึ่งถ้วย เสริมด้วยขนมชั้นดีอีกสองจาน แม้จะเทียบกับความหรูหราของจวนอ๋องไม่ได้ แต่บนเส้นทางเนรเทศนี้ก็นับเป็นการต้อนรับอย่างเต็มอกเต็มใจเต็มร้อยแล้ว