กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งเหวินลุกขึ้นจากพื้น หน้าผากกระแทกกับแผ่นหินจนเลือดซึมออกมา แต่ราวกับไม่รู้สึกเจ็บ ยังคงคุกเข่ากับพื้นก้มศีรษะโขกอย่างเอาเป็นเอาตาย
เสียงโขกดังตึง ตึง ตึง ทำให้ผู้คนรอบข้างต่างเบือนหน้าหนี
เสียงของซ่งเหวินร้องไห้จนแหบพร่าแทบฟังไม่ได้ความว่า “คหบดีหวัง ข้ามิได้มาไถ่เงินจากท่าน ข้าเพียงขอยืมสิบตำลึงเงินเพื่อไปจับยารักษาลูกสาวของข้า
เมื่อลูกสาวของข้าหายดีแล้ว ข้าจะเป็นวัวเป็นม้าก็จะใช้คืนให้ท่าน! ขอท่านเมตตา ช่วยนางด้วย นางเพิ่งอายุหกขวบเท่านั้น…”
“ไสหัวไป!” คหบดีหวังไม่ปรานีเตะซ่งเหวินพลิกคว่ำอีกครั้ง สะบัดแขนเสื้อแล้วเดินจากไปอย่างยโส โดยไม่เหลือสายตามองเขาแม้แต่นิด