กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เฉี่ยนเฉี่ยน ข้าเพิ่งได้ยินเจ้าบอกพี่ใหญ่ว่าเจ้าเล่นกลเป็นหรือ ช่างบังเอิญเสียจริง ข้าสนใจการเล่นกลเป็นพิเศษ ไม่ทราบว่าเฉี่ยนเฉี่ยนจะสอนข้าได้หรือไม่?”
ท่าทางต่อเนื่องชุดนี้ของเขา พลิ้วไหลดุจเมฆคล้อยธารา ตั้งแต่แย่งขาไก่ ไปจนถึงขว้างสายตาหวาน แล้วก็เข้าไปตีสนิท ทำได้ในลมหายใจเดียว
โดยเฉพาะคำว่า “เฉี่ยนเฉี่ยน” นั้น เรียกได้ทั้งเลี่ยนทั้งมัน น้ำเสียงยังจงใจเชิดขึ้นอีกครึ่งเสียง ดูไม่ต่างอะไรกันกับชายลามกที่มันเยิ้มไปทั้งตัว
หลีลั่วก้มมองมือที่ว่างเปล่าของตน ขาไก่ที่ยังอยู่ในมือเมื่อครู่ พริบตาเดียวก็หายไป