ตอนที่ 228 เปิ่นหวังมิอาจให้มือของพระชายาต้องแปดเปื้อน!

ส่วนนางซึ่งเป็นพระชายาของเขา ขอเพียงฮ่องเต้สารเลวยังไม่คิดปล่อยนางไป ต่อให้นางกับโม่เป่ยยวนแยกทางกันอีกกี่ครั้ง ตัดขาดกันอย่างหมดจดเพียงใด ฮ่องเต้ก็ยังมีสารพัดวิธีลากนางกลับมาพัวพันได้อยู่ดี

ดังนั้นการเนรเทศครานี้ อย่างไรก็หลีกหนีไม่พ้น แน่นอนว่านางเองก็มิได้คิดจะหลบเลี่ยงมาตั้งแต่แรก

หลีลั่วแย้มยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ยว่า “ท่านอ๋องไม่จำเป็นต้องโทษตนเอง เรื่องนี้มิใช่ความผิดของท่าน

อีกอย่าง เดิมทีข้าก็ตั้งใจจะร่วมเดินทางเนรเทศไปกับท่านอยู่แล้ว ตอนนี้ประจวบเหมาะพอดี พวกเราได้ออกเดินทางด้วยกันแล้ว”

โม่เป่ยยวนมองนางอย่างอึ้งงัน ราวกับมีบางสิ่งกระแทกเข้ากลางใจอย่างแรง