ตอนที่ 226 นี่คือของที่พวกเจ้าริบทรัพย์กลับมาหรือ? เศษโลหะผุพังกองหนึ่งเนี่ยนะ?

“ท่านอ๋อง อาหารเพียงเล็กน้อยนี้เป็นสิ่งเดียวที่พวกข้าพอจะมอบให้ได้แล้ว ขอท่านรับไว้เถิด เส้นทางเนรเทศท่านต้องดูแลตนให้ดีนัก”

โม่เป่ยยวนอ้าปากยังคิดจะพูดอะไรกันอีก นางโม่ที่อยู่ข้าง ๆ ก็ไวมือคว้าไก่ย่างและแผ่นแป้งย่างทั้งห่อจากอ้อมอกเขาไปเสียแล้ว

ยัดเข้าห่อสัมภาระของตนราวกับเป็นเรื่องธรรมดาแล้วกล่าวว่า “เป่ยยวน ชาวบ้านกลุ่มนี้มีใจเช่นนี้ เจ้าก็รับไว้เถิด

เส้นทางเนรเทศพวกเราต้องกินข้าวจริง ๆ ไม่อย่างนั้นคงอดตายไปจริง ๆ”

โม่เป่ยยวนมองท่านแม่ผู้นี้ของตน ชั่วขณะหนึ่งกลับไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกันดี

“ท่านแม่……”