ตอนที่ 225 เส้นทางเนรเทศเริ่มต้นขึ้น

“ข้าไม่ไป! ข้าตายก็ไม่ไปเนรเทศ! ข้าอาศัยอยู่ในเมืองหลวงมาเกือบทั้งหมดของชีวิต พอแก่ลงจะต้องไปรับความทรมานในแดนสาปเช่นนั้นด้วยเหตุอะไรกัน?”

เจ้าหน้าที่คุมตัวแม้แต่ตาก็ไม่กระพริบ มือจับด้ามดาบข้างเอว เสียงเย็นยะเยือกราวน้ำแข็งเพิ่งชุบ: “ฝ่าบาทมีพระราชโองการ บรรดาผู้คนทั้งหมดในจวนอ๋องพิทักษ์ทักษิณให้เนรเทศทันที หากผู้ใดขัดพระราชโองการไม่เชื่อฟัง จะสังหารโดยไม่ปรานี”

สี่คำว่า “สังหารโดยไม่ปรานี” ดังออกมา เสียงร้องไห้ของนางโม่ก็งัดเงียบทันที ชั่วพริบตาก็ไม่กล้าร้องอีก

นางอ้าปากนิ่งอยู่สามลมหายใจเต็มที่ แล้วก็ลุกพรวดพราดขึ้นจากพื้น ท่าทางคล่องแคล่วกว่าคนหนุ่มสาวเสียอีก