ตอนที่ 213 ไม่ทราบว่าพระชายาจะยินยอมมาพำนักร่วมกับข้าหรือไม่?

โม่เป่ยยวนมองหลีลั่วเป็นครั้งสุดท้ายอย่างลึกซึ้ง ในสายตานั้นบรรจุสิ่งต่าง ๆ ไว้มากมายจนหลีลั่วไม่อาจแยกแยะได้ทันทีทีละอย่าง

แล้วเขาก็ค่อย ๆ หมุนกาย ปล่อยให้สายฝนสาดเปียก แล้วก้าวเดินออกไปข้างนอกทีละก้าว ๆ โดยแผ่นหลังตั้งตรงราวกับไม้บรรทัด

หลีลั่วยืนกางร่มอยู่กับที่ มองแผ่นหลังของเขาค่อย ๆ ถูกม่านฝนกลืนหายไปทีละน้อย ในใจพลันมีบางสิ่งที่อุดอั้นบอกไม่ถูกผุดขึ้นมา

นางเองก็บอกไม่ได้ว่าตนเป็นอะไร เพียงแต่บริเวณกลางอกนั้นจุกแน่นหนึบไม่ค่อยสบาย

แต่นางก็บอกกับตัวเองอีกครั้งว่า นางไม่ได้ชอบโม่เป่ยยวนเสียหน่อย เขาจะทำอะไรกันก็ไม่เกี่ยวข้องกับนาง ถูกแล้ว เป็นเช่นนี้แหละ ไม่สน