ตอนที่ 211 อย่างไรก็ไม่ตายอยู่ดี

หลีลั่วยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ไหวติง แม้แต่ลมหายใจก็ยังลืม

นางไม่รู้ว่าตนยืนอยู่กับที่เนิ่นนานเพียงใด รู้สึกเพียงว่าในหูมีเสียงบัซ ๆ ดังอยู่ หัวใจเต้นเร็วราวกับจะกระเด็นออกมาจากลำคอ

ในที่สุดนางก็ได้สติกลับมา แล้วโดยมิเอ่ยสักคำ ยกมือตบโม่เป่ยยวนเข้าหนึ่งฉาด

เสียงเพี้ยะหนึ่ง ดังแจ๋วฉับไว

“เจ้านี่มันจอมโกหก!” เสียงของหลีลั่วเอ่ยอย่างโกรธเคือง “ในเมื่อเจ้าเป็นอ๋องเจิ้นหนาน เหตุใดจึงต้องโกหกข้าว่าเจ้าเป็นโม่หลิ่นชวน? ที่เจ้าโกหกข้ามันสนุกนักหรือไร!

“เห็นข้าโง่เขลาไม่รู้อะไรกันเลย เจ้าคงรู้สึกว่ามันช่างสนุกสนานยิ่งนักกระมัง?”