ตอนที่ 209 จับตาดูนางไว้ ดูสิว่านางคิดจะทำอะไร

โม่หย่ารวบมโนจิตให้มั่นคง ถือขนมเดินยิ้มแย้มไปยังโต๊ะหนังสือ วางจานขนมและกาน้ำชาลงข้างมือโม่เป่ยยวน น้ำเสียงเชื่อฟังว่านอนสอนง่ายราวกับเป็นคนละคนกับปกติ

“พี่ใหญ่ ขนมกับน้ำชาที่พี่ต้องการ ข้าวางไว้ตรงนี้แล้ว”

โม่เป่ยยวนมิได้เงยหน้าขึ้นด้วยซ้ำ มือถือตำราพิชัยสงครามม้วนหนึ่ง เอ่ยเพียง “อืม” เบา ๆ “วางไว้เถิด”

“เจ้าค่ะ พี่ใหญ่” โม่หย่ารับคำ สายตาอาลัยอาวรณ์จับจ้องอยู่ที่ตราพยัคฆ์บัญชาทัพนั้นชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะบังคับตนเองดึงสายตากลับ แล้วถอยออกจากห้องหนังสืออย่างเรียบร้อย

นางออกพ้นประตูห้องหนังสือแล้ว ทว่าฝีเท้ากลับมิได้ก้าวห่างออกไป หากซ่อนตัวอยู่หลังภูเขาจำลองไม่ไกลนัก กลั้นลมหายใจแอบจับตาความเคลื่อนไหวในห้องหนังสือ