กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โม่หวยจิ่งชะงักไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังหาคำที่เหมาะสมมาบรรยาย “งดงามจนผู้คนไม่อาจเชื่อสายตา”
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้ประหลาดนัก เขาจึงเสริมอีกประโยคหนึ่ง “ไม่แปลกใจเลยที่พี่ใหญ่ของข้าก่อนหน้านี้เขียนหนังสือหย่าร้างโดยความยินยอมให้นาง เขียนอยู่นานนักก็ยังไม่ยอมมอบให้ ที่แท้เพราะนางไม่อัปลักษณ์แล้ว กลับงดงามขึ้น จึงพลันไม่คิดหย่าร้างโดยยินยอมกับนางเสียอย่างนั้น”
ท่าทีที่เยี่ยนเสวี่ยพิงหัวเตียงนั้นชะงักไปเล็กน้อย แววไม่อาจเชื่อได้วาบผ่านก้นบึ้งดวงตาอย่างรวดเร็ว
หวยจิ่งพูดอะไรกัน? เยี่ยนเฉี่ยนงดงามขึ้นหรือ?
เยี่ยนเฉี่ยนที่อัปลักษณ์มาตั้งแต่เด็ก ไปที่ใดก็ถูกผู้คนเยาะเย้ยว่าเป็นนางอัปลักษณ์ผู้นั้นหรือ? งดงามขึ้นหรือ?