กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลีลั่วฉีกยิ้มที่ดูเหมือนยิ้มแต่หาใช่ยิ้มไม่ “จวนของข้าเล็กเกินไป ไม่อาจรองรับท่านอ๋องผู้ใหญ่โตเช่นนี้ได้ ท่านอ๋องมีเรื่องอะไรกันจะพูด ก็เชิญพูดที่หน้าประตูเถิด”
อ๋องเฉิงถูกนางปฏิเสธให้อยู่หน้าประตูต่อหน้าคนรับใช้ทั้งหลาย รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างอยู่ชั่วขณะ แต่เพียงชั่วพริบตา เขาก็กลับสู่ท่าทีที่ราวกับกุมแผนการไว้ในมืออีกครั้ง
เขากระแอมเสียงหนึ่ง เริ่มการสอบสวนที่เขาเตรียมมาอย่างดี
เขาเริ่มถามตั้งแต่เรื่องเมื่อวานที่หลีลั่วเข้าเฝ้าฝ่าบาท อ้างตนว่าเป็นพระชายาอ๋องเจิ้นหนานและปฏิเสธการพระราชทานสมรส คำถามเชื่อมโยงกันเป็นลูกโซ่ กดดันเข้ามาทีละก้าว แต่ละคำถามช่างแยบยลกว่าคำก่อนหน้า ราวกับกำลังสอบปากคำนักโทษ