กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในเมื่อหญิงผู้นั้นล่อลวงพี่ชายเป่ยยวนของนาง เช่นนั้นนางก็จะเผาจวนของหล่อนเสีย เพื่อระบายความแค้นให้ตนเอง
เยี่ยนเสวี่ยหวนนึกถึงตรงนี้ ยืนอยู่ใต้ระเบียงมองแสงสีแดงจาง ๆ ที่สะท้อนอยู่ปลายฟ้าไกล มุมปากผุดรอยยิ้มสะใจ
“นังแพศยา แย่งชายของข้า นี่คือจุดจบที่สมควร!”
สิ่งที่เยี่ยนเสวี่ยไม่รู้คือ ทุกถ้อยคำที่นางเพิ่งพูดกับชายผู้นั้น ล้วนเข้าหูของหลีลั่วที่ใช้วิชาล่องหนยืนอยู่ในเงามืด
หลีลั่วซ่อนตัวอยู่หลังภูเขาจำลอง ทบทวนประโยค “ล่อลวงพี่ชายเป่ยยวน” ของเยี่ยนเสวี่ยซ้ำหลายรอบ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากล