กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลีลั่วเดาออกว่าฮ่องเต้กำลังคิดอะไรกันอยู่ในใจ นางหัวเราะเยาะอยู่ในใจ ทว่าสีหน้ากลับว่านอนสอนง่ายยิ่งนัก ก้มต่ำลงรับคำว่า “ฝ่าบาทวางพระทัยได้ หม่อมฉันเข้าใจแล้ว”
เอ่ยจบ นางก็ตามขันทีหลิวผ่านทางเดินยาวของสวนหลวงออกจากวังไป
เมื่อใกล้ถึงประตูวัง นางก็หยุดฝีเท้า หันศีรษะไปทางขันทีหลิวแล้วกล่าวว่า “ขันทีส่งเพียงเท่านี้ก็พอแล้ว ทางข้างหน้าข้าเดินเอง”
ขันทีหลิวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ไม่พูดอะไรกันมากนัก ค้อมกายคำนับแล้วหันหลังกลับไป
หลีลั่วเฝ้ามองร่างของขันทีหลิวหายลับไปสุดทางวัง รอยยิ้มที่มุมปากจึงค่อย ๆ ผุดขึ้นมาทีละน้อย
มาแล้วทั้งที จะเดินกลับไปมือเปล่าเช่นนี้ ยังจะคู่ควรกับความลำบากที่ตนอุตส่าห์วิ่งมาถึงที่นี่หรือ