ตอนที่ 166 ลากตัวออกไป โบยให้หนัก!

[ใครว่าวิชาหยั่งรู้อนาคตหยั่งรู้ได้เพียงภัยอันตรายเล่า?] น้ำเสียงของเสี่ยวกู่กู่แฝงความลำพองใจแบบ “ข้าก็อยากพูดมานานแล้ว”:

[ภาพการหยั่งรู้ล่วงหน้าที่เจ้านายกระตุ้นขึ้นมา ขอเพียงเกี่ยวข้องกับท่าน ไม่ว่าจะทางตรงหรือทางอ้อม ล้วนจะผุดขึ้นมา

ส่วนจะมองเห็นได้มากน้อยเพียงใด ก็ขึ้นอยู่กับว่าท่านกับเรื่องนั้นมีความเชื่อมโยงลึกซึ้งเพียงไร กล่าวอีกนัยหนึ่ง เรื่องที่ในสมองของท่านมีภาพโม่เป่ยยวนยื่นห่อสมุนไพรให้ผู้ใดนั้น ไม่ช้าก็เร็วจะส่งผลกระทบถึงท่าน]

นางหย่าขาดจากเขาแล้ว เขาจะยื่นห่อสมุนไพรให้ผู้ใด จะส่งผลถึงตัวนางได้อย่างไร?

เสี่ยวกู่กู่ช่างพูดเล่นจริง ๆ!