กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เดิมทีโม่หวยจิ่งก็มีโทสะสุมเต็มอกอยู่แล้ว ครั้นถูกหลีลั่วกวาดตามองตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าด้วยสายตารังเกียจเช่นนั้น ไฟโทสะก็ยิ่งลุกโชน “เจ้ามองอะไรกัน?”
หลีลั่วกลอกตาคราหนึ่ง คร้านจะต่อปากต่อคำ ด้วยสภาพเช่นเขา ต่อให้ยกมาให้นางดูเปล่า ๆ นางยังรังเกียจว่าระคายตา
“มิใช่น้องสามีเป็นคนสั่งให้ข้าหยุดอยู่ตรงนี้หรือ? มิใช่เจ้าห้ามข้าไปหรือ? เช่นนั้นยามนี้ข้าก็ทำตามคำสั่งเจ้าแล้ว ไม่เดินจากไป ยืนมองเจ้าอยู่ตรงนี้สักหน่อย เจ้ากลับยังมีข้อข้องใจอีกหรือ?”
หลีลั่วกล่าวจบก็เอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเปี่ยมความรำคาญ “หากน้องสามีไม่มีอะไรกันจะพูดแล้ว เช่นนั้นข้าขอตัวออกไปก่อน”