กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โม่หวยจิ่งดิ้นตะเกียกตะกายอยู่ในน้ำสองสามที กว่าจะยืนหยัดได้มั่นคง น้ำในสระสูงเพียงถึงเอวของเขา ทว่าทั่วทั้งร่างเปียกโชก มงกุฎผมเอียงไปข้างหนึ่ง ใบหน้าเปื้อนสาหร่ายน้ำ มือยังกำชามน้ำแกงนั้นไว้แน่น——
น้ำแกงหกไปเกือบทั้งหมด ในชามเหลือเพียงก้น กลีบดอกไม้ไม่กี่กลีบนั้นติดอยู่ที่ขอบชาม ดูน่าสงสารยิ่งนัก
“เยี่ยนเฉี่ยน! เจ้าบ้าไปแล้วหรือ?” โม่หวยจิ่งปาดน้ำบนใบหน้าออกกำมือหนึ่ง จ้องหลีลั่วที่อยู่บนฝั่งด้วยความโกรธจัด