ตอนที่ 131 ในเมื่อนางไม่เชื่อฟัง เช่นนั้นก็วางยาพิษฆ่านางเสีย!

โม่เป่ยยวนยืนอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน เขามองใบหน้าของนางโม่ที่เขียวคล้ำช้ำม่วงสลับกัน แล้วกล่าวว่า

“ท่านแม่ ท่านบาดเจ็บถึงเพียงนี้ ก่อนอื่นจงรักษาแผลก่อน เรื่องจะหย่าหรือไม่หย่า รอให้แผลของท่านหายดีแล้วค่อยว่ากัน”

เขาหันหลังเดินจากไป นางโม่นั่งอยู่บนเปลหาม มองแผ่นหลังของเขาหายลับไปสุดปลายระเบียงทางเดิน โกรธจนต้องตบต้นขาของตัวเอง

เหล่าหญิงรับใช้ยืนอยู่ข้าง ๆ ก้มหน้า จะก้าวเข้าไปก็ไม่ใช่ จะถอยออกไปก็ไม่ใช่ นางโม่ร้องเรียก “เป่ยยวน” หลายครั้ง แต่ไม่มีผู้ใดขานรับ

นางด่าสองสามประโยคว่า “ลูกอกตัญญู” “คนเนรคุณ” ด่าจนเหนื่อย ก็พิงเปลหาม หลับตาหอบหายใจ