ตอนที่ 127 ข้ารอเจ้ามานานมากแล้ว เหตุใดเจ้าเพิ่งกลับมา?

ตู้เวยลดสายตาลง นิ้วมือหมุนถ้วยชาในมือช้า ๆ “หยาหยา เจ้าอยู่ร่วมกับพี่ใหญ่มาหลายปีเช่นนี้ เจ้าคิดว่าเขาจะซ่อนตราพยัคฆ์บัญชาทัพไว้ที่ใด”

โม่หย่าคิดครู่หนึ่ง ขมวดคิ้ว “ข้าไม่รู้เลย พี่ใหญ่แต่ไหนแต่ไรมาทำอะไรคนเดียว เรื่องของเขาไม่เคยบอกพวกเรา ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรว่าเขาซ่อนไว้ที่ใด”

ตู้เวยด่าอยู่ในใจประโยคหนึ่ง รู้ไม่ได้ก็ไปค้นหามันเสีย!

เจ้าคนโง่!

“หยาหยา เจ้าฉลาดถึงเพียงนี้ ย่อมหาได้แน่ ข้าเชื่อในตัวเจ้า เจ้าไปค้นที่อื่นอีกที เผลอ ๆ อาจพบก็ได้”

โม่หย่าอ้าปาก ยังอยากพูดอะไรกันอีก แต่ตู้เวยลุกขึ้นยืนแล้ว ดึงมือนางผลักนางออกไปด้านนอก