กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลีลั่วเอียงศีรษะเล็กน้อย น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความไร้เดียงสา “ดังนั้นข้าจึงจำต้องถือรายการสิ่งของที่แม่สามีมอบให้ ไปที่ร้านหุ่นกระดาษ ให้พวกเขาทำสิ่งของตามรายการนั้นออกมาทีละชิ้น ๆ เพื่อส่งมอบงานเจ้าค่ะ”
นางชะงักไปเล็กน้อย ชำเลืองมองโลงศพสีดำทะมึนใบนั้นคราหนึ่ง จากนั้นจึงสบเข้ากับดวงตาเปี่ยมโทสะของโม่หวยจิ่งแล้วกล่าวว่า
“แม้สิ่งของเหล่านี้จะมิได้มีไว้ให้คนเป็นใช้งาน แต่น้องสามีในวันหน้าอย่างไรก็ต้องตาย สิ่งของเหล่านี้เจ้าก็คิดเสียว่าพี่สะใภ้มอบให้เจ้าล่วงหน้า... เป็นของขวัญหลังความตายดีหรือไม่ คิดเช่นนี้น้องสามีรู้สึกสบายใจขึ้นบ้างหรือไม่”
โม่หวยจิ่งฟังจบแล้ว มิเพียงไม่รู้สึกสบายใจขึ้น ทว่ากลับยิ่งบันดาลโทสะหนักกว่าเดิม!