กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แย่แล้ว ต้องถูกเข้าใจผิดแน่!
สมองของหลีลั่วหมุนแล่นอย่างรวดเร็ว นางปิดกล่องในอ้อมอกแล้วยัดใส่มือโม่เป่ยยวน ท่วงท่าเด็ดขาดฉับไว ประดุจสะบัดเผือกร้อนทิ้งไปชิ้นหนึ่ง
โม่เป่ยยวนรับกล่องมา ก้มหน้ามองแวบหนึ่ง แล้วเงยหน้าขึ้นมองดูหลีลั่ว สายตาล้ำลึก ดั่งแอ่งน้ำลึกสุดหยั่ง
“พระชายาหมายความว่าอย่างไรกัน?”
“กล่องนี้สาวใช้ของตู้เวยแอบเอามาฝังไว้เจ้าค่ะ” หลีลั่วปัดดินบนมือ: “เมื่อครู่ข้าเห็นนางทำตัวลับล่อมีพิรุธ พอนางไปข้าก็เลยขุดขึ้นมาดูแวบหนึ่ง
ยังมิทันเปิด ท่านอ๋องก็เสด็จมาแล้วเจ้าค่ะ” นางชะงักไป เอียงคอเล็กน้อย: “มิสู้พวกเราดูด้วยกันดีหรือไม่?”
โม่เป่ยยวนมิได้เอ่ยปาก เปิดกล่องออกต่อหน้านาง
ด้านในมีตุ๊กตาคุณไสยนอนอยู่หลายตัว ปักเข็มเอาไว้ แปะกระดาษสีเหลือง เขียนดวงชะตาแปดอักษรของฮ่องเต้ องค์รัชทายาท และอ๋องเฉิง
สีหน้าของโม่เป่ยยวนขรึมลง ประกายตาดั่งเคลือบด้วยน้ำแข็ง: “เจ้าแน่ใจรึว่านี่เป็นสาวใช้ของตู้เวยฝังไว้? มิใช่เจ้าได้รับคำบงการจากผู้ใดให้มาฝัง?”
อย่างไรเสียนางก็เป็นหมากที่เยี่ยนซื่ออันวางไว้ข้างกายเขา หากนางเกิดมิอยากอยู่ฝ่ายเขาขึ้นมา กะทันหันคิดจะใช้วิชาไสยเวทใส่ร้ายป้ายสีเขา ก็มิใช่ว่าจะเป็นไปมิได้