ตอนที่ 92 หน้าตาอัปลักษณ์ก็ช่างเถอะ ยังชั่วร้ายปานนี้อีก?

หลีลั่วกลับถึงจวนก็หายวับเข้าไปในมิติ ไม่รู้อะไรเลยกับเรื่องที่เกิดขึ้นภายนอก ราชันกู่โตขึ้นอีกวงหนึ่ง หมอบอยู่บนหัวไล่วายุ สองอุ้งเท้าเล็กเกาะหูม้าไว้ สง่างามยิ่งนัก

ไล่วายุยืนดื่มน้ำอยู่ข้างน้ำพุวิญญาณ หางสะบัดไปมาอย่างสบายอารมณ์ ไม่คิดถึงเจ้านายเก่าของมันอีกแล้วโดยสิ้นเชิง

หลีลั่วนั่งยองอยู่ข้างน้ำพุวิญญาณ เทแมลงพิษที่เพิ่งซื้อมาใหม่ลงไป เหล่าหนอนกู่กรูเข้ามารุมกัน กินกันอย่างเอร็ดอร่อย

นางเท้าคางมองพวกมัน ริมฝีปากโค้งขึ้น พอให้อาหารแมลงกู่เสร็จก็เด็ดผลไม้ผลหนึ่งมา พิงตั่งนุ่มกิน

กำลังจะเด็ดอีกผลหนึ่ง จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากนอกมิติ

“พระชายา” เสียงของโม่เป่ยยวน ทุ้มต่ำ เรียบนิ่ง “เปิ่นหวังอยากสนทนากับเจ้า”