ตอนที่ 67 เยี่ยนเฉี่ยน เจ้าเป็นเพราะรักแต่ไม่ได้ครอบครองข้าจึงไปขอให้ฝ่าบาทพระราชทานสมรสใช่หรือไม่?

หลีลั่วยังมิทันได้มีปฏิกิริยาตอบสนอง โม่หวยจิ่งก็ส่งเสียงร้องออกมาก่อนหน้านางก้าวหนึ่งแล้ว

“ไม่——! ข้าไม่แต่งกับตู้เวย! ไม่แต่งกับตู้เวย!”

น้ำเสียงของเขาร้อนรนยิ่งนัก ใบหน้าทั้งแถบซีดเผือดไปหมดแล้ว

ขันทีผู้อัญเชิญราชโองการยืนอยู่กลางโถง รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ หดหายกลับไปทีละน้อย เปลี่ยนเป็นความเย็นชาอันเฉยเมยมิตอบรับมิต่อต้าน

“คุณชายสองสกุลโม่ ท่านกำลังขัดราชโองการอยู่รึ” น้ำเสียงของขันทีมิดังมิต่ำ ทว่ากลับแฝงกลิ่นอายกดดันที่ชวนให้แผ่นหลังเย็นวาบ

“หากเป็นเช่นนั้นจริง ข้าน้อยคงต้องนำเรื่องนี้ไปกราบทูลฝ่าบาทแล้วกระมัง ถึงเวลานั้น ฝ่าบาทจะเอาผิดท่านด้วยข้อหาขัดราชโองการ คนทั้งจวนแห่งนี้ ก็คงต้องพลอยรับเคราะห์ไปพร้อมกับท่านด้วย”