เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลั่วหยางออกแรงเต็มที่ หมายใจจะผลักคนข้ามผ่านราวระเบียงให้หงายหลังตกลงไปในสระบัว กลายสภาพเป็นไก่ตกน้ำตัวหนึ่ง
ตู้เวยยืนอยู่ด้านข้าง มุมปากโค้งขึ้นจนไม่อาจซ่อนรอยยิ้มเอาไว้ได้อีก
หลีลั่วสัมผัสได้ถึงแรงปะทะที่ส่งมาจากแผ่นหลัง ร่างกายโน้มไปข้างหน้าตามสัญชาตญาณชั่วขณะหนึ่ง
ทว่าช่วงล่างของนางมั่นคงยิ่งนัก ฝ่าเท้าราวกับหยั่งรากลึกลงบนพื้น ในเสี้ยวพริบตาที่ร่างกายกำลังจะสูญเสียการทรงตัว นางก็บิดเอวพลิกกาย ปลายเท้าหมุนเปลี่ยนทิศ
ทั้งร่างดุจสายลมวูบหนึ่ง หลบเลี่ยงผ่านใต้เงื้อมมือของลั่วหยางไปได้
ลั่วหยางผลักถูกเพียงความว่างเปล่า ร่างซวนเซไปข้างหน้าจนแทบจะถลำตกลงไปในสระเสียเอง นางรีบร้อนคว้าจับราวระเบียงเพื่อพยุงกาย สีหน้าพลันขาวซีดลงเล็กน้อย
หลีลั่วไปยืนอยู่ในจุดที่ปลอดภัยแล้ว ซึ่งห่างจากลั่วหยางถึงหนึ่งจั้ง