กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“นั่นมันม้าของข้า” น้ำเสียงของเขาเค้นรอดไรฟันออกมา
“ข้ารู้อยู่แล้วนี่” หลีลั่วนั่งอยู่บนหลังม้า มองเขาจากที่สูงด้วยสายตาเหยียดหยาม มุมปากประดับรอยยิ้มชวนให้โดนทุบตี “แต่เจ้ามิใช่ให้ข้าไสหัวไปทันทีหรอกหรือ ข้าลองคิดดูอย่างละเอียดแล้ว จะให้ข้าใช้ขาสองข้างเดินกลับไป ข้าทำไม่ได้หรอกนะ”
นางกระตุกบังเหียน ม้าศึกพ่นลมหายใจออกมารอบหนึ่ง กีบเท้าหน้าตะกุยดินไปมา
“ดังนั้นข้าจึงตัดสินใจว่า——จะขี่ม้าของเจ้าจากไป”
นางส่งยิ้มให้เขา ใบหน้างดงามล่มเมือง ทว่าวาจาที่เอ่ยออกมากลับชวนให้ผู้อื่นอยากบีบคอนางให้ตายยิ่งนัก
“บุรุษสารเลว ชาตินี้ไม่ต้องพบกันอีก ย่าห์——!”
หลีลั่วใช้ขาทั้งสองข้างหนีบท้องม้า ไล่วายุส่งเสียงร้องของม้ายาวนานหนหนึ่ง ก่อนจะห้อตะบึงฝีเท้าพุ่งทะยานไปข้างหน้าทันที