ตอนที่ 17 ฮ่องเต้สารเลวคุณธรรมไม่คู่ควรกับตำแหน่ง สักวันต้องฆ่าเขาให้ได้!

สีหน้าของโม่หย่าพลันซีดเผือด ริมฝีปากสั่นระริก ไม่อาจเอ่ยคำใดออกมาได้แม้แต่ครึ่งคำ

“กรี๊ด! ท่านแม่!” โม่หย่าโผเข้าสู่อ้อมอกของนายหญิงเรือนรองสอง ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนแทบขาดใจ

นายหญิงเรือนรองสองปวดใจจนแทบทนไม่ไหว ตระกองกอดบุตรสาวพลางเงยหน้าขึ้น จ้องมองหลีลั่วด้วยสายตาดุร้าย:

“เยี่ยนเฉี่ยน เจ้าบอกว่าหย่าเอ๋อร์เป็นผู้เยาว์ ไม่อาจชี้นิ้วใส่เจ้า ไม่อาจใช้วาจาท่าทีเช่นนั้นกับเจ้า

เช่นนั้นข้าผู้เป็นป้าสะใภ้รองเป็นผู้อาวุโสของเจ้า ย่อมลงมือกับเจ้าได้กระมัง?”

นางผลักโม่หย่าไปด้านข้าง ถกแขนเสื้อขึ้นแล้วพุ่งตรงเข้าใส่หลีลั่วทันที

“นังแพศยาตัวดี! เจ้าบังอาจหักนิ้วของหย่าเอ๋อร์บ้านข้า! ข้าจะตีเจ้าให้ตาย!”

ฝ่ามือเงื้อขึ้นสูง ฟาดลงมาอย่างอำมหิต

หลีลั่วเบี่ยงกายหลบ สวนกลับไปด้วยฝ่ามือหนึ่งฉาด

“เพียะ!”