ตอนที่ 11 ผู้ที่ทุบตีมารดาผู้ให้กำเนิด! มีโทษประหาร! เจ้าตายแน่!

เสี่ยวกู่กู่อธิบายว่า [เลี้ยงกู่ที่นี่ ความเร็วย่อมเป็นสิบเท่าของข้างนอก แน่นอนว่า เงื่อนไขคือต้องมีอาหารเพียงพอ มิเช่นนั้นพวกมันคงเติบโตขึ้นมาไม่ได้]

หลีลั่วกวาดสายตามองกู่วัยอ่อนอีกเก้าตัว พวกมันกำลังจ้องมองราชันกู่ดื่มโลหิตตาละห้อย อุ้งเท้าเล็ก ๆ ตะกุยพื้นอย่างไม่อยู่นิ่ง น้ำลายแทบจะไหลหยดออกมาแล้ว

นางแย้มยิ้มบาง ๆ แล้วหยดโลหิตจากปลายนิ้วลงบนพื้น หยดที่หนึ่ง หยดที่สอง หยดที่สาม

กู่วัยอ่อนทั้งเก้าตัวกรูกันเข้ามาในพริบตา เบียดเสียดเป็นก้อนเดียว แย่งชิงกันเลียกินโลหิตบนพื้น

หลีลั่วมองดูท่าทางแก่งแย่งไม่ยอมกันของพวกมัน อารมณ์นับว่าดียิ่ง

การป้อนแมลงพิษย่อมขาดตอนไม่ได้ ลำพังพึ่งพาตัวนางเข้าไปจับในภูเขาเพียงลำพังย่อมชักช้าเกินไป