ตอนที่ 6 แย่แล้ว! ความบริสุทธิ์ไม่รอด! จูบกันเข้าแล้ว!

หลีลั่วลุกขึ้นยืน ตบดินบนหัวเข่าเบา ๆ พลางก้มมองเขาจากมุมสูงแล้วหัวเราะ:

“หากมิใช่ว่าใบหน้านี้ของเจ้ายังพอดูได้ วันนี้ข้าก็ไม่แน่ว่าจะช่วยเจ้าหรอก”

นางโน้มตัวลงเก็บถุงผ้า แล้วสะบัดพาดขึ้นบนบ่า

“เจ้าพ้นขีดอันตรายแล้ว จากนี้จะรอดชีวิตออกไปได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับวาสนาของตัวเจ้าเองแล้วล่ะ ข้ายังมีธุระ ขอตัวไปก่อน”

พูดจบก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างเด็ดขาดฉับไว ไม่ผูกพันอาลัยแม้แต่น้อย

โม่เป่ยยวนนอนอยู่บนพื้น มองแผ่นหลังของนางด้วยความโมโหจนเจ็บหน้าอก

ในเวลานั้นเอง เสียง “ฟ่อ ๆ” ระลอกหนึ่งก็ดังแว่วมาจากข้างหูของเขา

เขาเอียงศีรษะไปมอง——