เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 483 มือของคุณมีไว้ทำอะไร?!
วิทยากรตัดเย็บขั้นสูงนั้นหาคนได้ง่าย
คุณป้าคุณลุงที่เย็บจักรเก่ง ฝีมือดีเยี่ยม ในโรงงานมีให้จับมาเป็นกำ ๆ ฐานตัวเลือกกว้าง การคัดเลือกจึงง่ายดาย
แต่นักออกแบบไม่เหมือนกัน
เย่เหวินซีวิ่งไปสถาบันศิลปะหลายรอบ ตำแหน่งผู้ช่วยนักออกแบบก็แขวนป้ายรับสมัครไว้อยู่ตลอด
แบบร่างที่ส่งมาเธอก็ดูแล้ว ทักษะพื้นฐานถือว่ามี การจับคู่สีก็อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน แต่ยังขาดพลังความมุ่งมั่นไป
อนุรักษ์นิยมเกินไป ยึดติดเกินไป ไม่กล้าปลดปล่อย ไม่ทันกับสิ่งที่เธอต้องการจะทำ
งานออกแบบเสื้อผ้า ฝีมือคือพื้นฐาน สายตาคือเกณฑ์ขั้นต่ำ ส่วนพรสวรรค์ต่างหากที่เป็นเพดานสูงสุด
เธอต้องการคนที่คุยคลื่นความถี่เดียวกันกับเธอ คนที่เข้าใจรสนิยมของยุคสมัยนี้ แต่ก็กล้าที่จะกระโดดออกจากกรอบเดิม ๆ
ในเมื่อป้ายประกาศบนบอร์ดห้ามเขียนเงินเดือน งั้นก็ให้สหายที่เหลาตงจวี๋เป็นกระบอกเสียงให้เธอก็แล้วกัน