กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 230 เสี่ยวเหอ ผมจะพาคุณกลับบ้าน
หนึ่งเดือนก่อน งานเต้นรำต้อนรับฤดูใบไม้ผลิ
หวังฮ่าวโอบเอวติงเจียเหอหลวมๆ มือจับมือของเธอไว้ เขาจับแน่นมาก ไม่เหมือนการแตะหลวมๆ ตามสบายเวลาเต้นรำเลยสักนิด
ติงเจียเหออยากจะดึงมือกลับมานิดหน่อย
“อย่าขยับ จะเริ่มแล้ว” หวังฮ่าวแสร้งทำเป็นจริงจัง มุมปากเม้มยิ้มเจ้าเล่ห์
ติงเจียเหอหน้าแดงถลึงตาใส่เขา เขินจนไม่กล้ามองเขา
ดนตรีเริ่มบรรเลง หวังฮ่าวนำเธอทำท่าแรก ติงเจียเหอร่างกายแข็งทื่อ ขยับตามเขาไปอย่างเก้ๆ กังๆ
หวังฮ่าวก็ก้มหน้ามองเธออยู่อย่างนั้น ลมหายใจอุ่นๆ รดลงบนใบหน้าของติงเจียเหอ ทำเอาเธอไม่รู้จะเอาสายตาไปไว้ที่ไหน
“เสี่ยวเหอ เธอนี่สวยจริงๆ นะ”
หวังฮ่าวพูดประโยคนี้ออกมาอย่างสบายๆ ราวกับจู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้