กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 229 คุณอย่าขยับ ผมจะอุ้มคุณเอง
“ระวัง ตะโกนเสียงดังขนาดนี้ อาจจะดึงดูดศัตรูมาได้นะ” ลูกทีมคนเดียวกันเตือนเสียงเบา
“หัวหน้ากลุ่ม ผมรู้ว่านั่นคือคนรักของคุณ แต่ตะโกนแบบนี้มันเสี่ยงเกินไป”
หวังฮ่าวกำลังจะตะโกนต่อ แต่ถูกลูกทีมข้างๆ กดลง
เขาทำได้เพียงขมวดคิ้ว ก้มหน้ามองหาทิศทางที่เสียงน่าจะดังมาเมื่อกี้ เสียงกลิ้งตกลงมานั้น ต้องมีคนตกลงไปแน่
เขาก้าวเข้าใกล้ขอบเนินเขาสูงชันนั้นทีละก้าว
หรี่ตามองลงไป จากนั้นก็เห็นรอยลื่นสดๆ ดินถูกพลิกขึ้น กิ่งไม้หลายกิ่งถูกทับหัก ทอดยาวลงไป
“ทางนี้!” ลูกทีมอีกคนก็พบที่นี่เช่นกัน
“ผมลงไปเอง” หวังฮ่าวเสียบปืนเข้าไปในสายสะพายปืนด้านหลัง แล้วรัดแน่น