ตอนที่ 227 ติงเจียเหอ กลับบ้าน... กลับบ้านไป

ตอนที่ 227 ติงเจียเหอ กลับบ้าน... กลับบ้านไป

ติงเจียเหอพิงต้นไม้ หลับไปอย่างสะลึมสะลือ

ในความฝันเหมือนมีคนเรียกเธอ และเหมือนไม่มี เธอเหนื่อยเกินไป เปลือกตาหนักอึ้งดั่งตะกั่ว ลืมไม่ขึ้น

“เร็วเข้า! เข้าที่กำบัง!”

เสียงคำรามต่ำดึงเธอออกมาจากความฝัน

ติงเจียเหอลืมตาโพลง ยังไม่ทันตั้งตัว ร่างทั้งร่างก็ถูกหัวหน้าทีมกดลงกับพื้น ใบหน้าแนบกับโคลน

“อย่าขยับ!”

เสียงปืนดังขึ้น

ใกล้มาก อยู่นอกป่านี้เอง ไม่ใช่กระจัดกระจาย แต่เป็นชุดรัว ปังปังปังปัง เหมือนเม็ดฝนตกกระทบใบไม้ ทั้งทึบและเร่งรีบ

ติงเจียเหอหมอบอยู่บนดิน หัวใจเต้นรัว