เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 205 ทำไมผมถึงรู้สึกว่าอาสะใภ้พูดความจริงล่ะ
บ้านของเย่เหวินซี
ลู่เสี่ยวจวินกอดกะละมังเคลือบใบใหญ่เอาไว้ ภายในมีกะละมังใบเล็กซ้อนอยู่ เป็นลูกชิ้นทอดที่เย่เหวินซีทอดให้เขากินเป็นของว่าง
นับตั้งแต่วันที่รู้ปริมาณอาหารที่แท้จริงของลู่เสี่ยวจวิน ข้าว แป้ง และน้ำมันในบ้านของเย่เหวินซีก็ลดฮวบฮาบด้วยความเร็วราวกับนั่งสไลเดอร์
ลู่เสี่ยวจวินบอกว่า ไม่กินก็ไม่ได้รู้สึกหิวอะไรเป็นพิเศษ แต่ถ้าได้กินจนอิ่ม ก็จะรู้สึกพึงพอใจมาก
เย่เหวินซีวิเคราะห์ว่า นอกเหนือจากความจริงที่ว่าลู่เสี่ยวจวินอยู่ในวัยที่กินเก่งเป็นพิเศษแล้ว สภาพร่างกายของเขาก็แตกต่างจากคนทั่วไปด้วย
ย่อยเร็ว เผาผลาญเร็ว ใช้พลังงานเยอะ ดังนั้นพละกำลังและสมรรถภาพทางกายจึงแข็งแกร่งมาก
“เพราะงั้นเรื่องนี้ของนายน่ะ ฉันว่าถือเป็นพรสวรรค์เลยนะ หลายคนอยากได้ยังหาไม่ได้เลย”
ลู่เสี่ยวจวินยัดลูกชิ้นเข้าปาก เอ่ยเสียงอู้อี้ฟังไม่ค่อยได้ศัพท์