กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 204 ซี่นี้จงใจเหลือไว้ให้เธอโดยเฉพาะ
ชายแดนอวิ๋นหนานและเวียดนาม เนินเขาหมายเลขสาม
ติงเจียเหอคุกเข่าอยู่ตรงนั้น จ้องมองร่างไร้วิญญาณใต้ผ้าขาวที่ไม่มีวันขยับเขยื้อนได้อีก
ห้วงอารณ์นั้นโอบรัดเธอไว้ กดทับจนเธอแทบหายใจไม่ออก
มือยังคงสั่นระริก น้ำตาเหือดแห้งไปหมดแล้ว เหลือเพียงความว่างเปล่าที่แล่นริ้วจากหน้าอกไปจนถึงแขนขา
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่
“หมอครับ...”
เสียงอันแหบพร่าดังขึ้นจากด้านหลัง ติงเจียเหอไม่ตอบสนอง
“หมอ...ครับ...”
เสียงนั้นดังขึ้นเล็กน้อย เจือไปด้วยเสียงหอบหายใจ คล้ายกับถูกเค้นออกมาจากส่วนลึกของลำคอ