ตอนที่ 411 สมองดื้อรั้นไปหน่อย คำพูดก็ยังแข็งกระด้าง

ตอนที่ 411 สมองดื้อรั้นไปหน่อย คำพูดก็ยังแข็งกระด้าง

ฟางรุ่ยจวินวางสายโทรศัพท์ บอกกล่าวกับผู้เป็นแม่คำหนึ่ง แล้วทั้งสองก็เดินออกจากที่พักสำหรับแขก

ขอบฟ้ายังหลงเหลือสีแดงคล้ำ ไฟริมถนนยังไม่สว่าง ทางเดินเล็ก ๆ ในหมู่บ้านพักอาศัยของครอบครัวทหารมืดสลัว

จ้าวชุนฟางเดินอยู่ด้านหน้า แผ่นหลังเหยียดตรง แม้จะพอมีอายุบ้างแล้วแต่บนศีรษะกลับไม่เห็นผมหงอกแม้แต่เส้นเดียว

ผมสีดำขลับถูกเธอหวีอย่างประณีตมัดเป็นมวยผม บนใบหน้าซูบผอมมีริ้วรอยไม่มากนัก ดูอ่อนเยาว์กว่าอายุจริง

ฟางรุ่ยจวินเดินตามอยู่ด้านหลัง ในมือหิ้วผลไม้ถุงหนึ่งที่แม่นำมาด้วย

บ้านของหวังอิ่งเสวี่ยอยู่ชั้นหนึ่ง เป็นการขอสับเปลี่ยนในภายหลังเพื่อความสะดวกในการเข้าออกของหานอี้หลาน