ตอนที่ 410 สหายหวังอิ่งเสวี่ย สวัสดีครับ ผมฟางรุ่ยจวิน

ตอนที่ 410 สหายหวังอิ่งเสวี่ย สวัสดีครับ ผมฟางรุ่ยจวิน

จางหยุนเซียกับติงเจียเหอนั่งอยู่บนโซฟาบ้านของเย่เหวินซี

คนหนึ่งกอดอกถลึงตามองเย่เหวินซี อีกคนหนึ่งเท้าคาง ร้องโอย ๆ พลางนวดขมับ

ส่วนเย่เหวินซีนั่งอยู่ข้างโต๊ะอาหาร สองมือประสานกัน นิ้วหัวแม่มือหมุนวนไปมา ก้มหน้าคอยเงยหน้าขึ้นมาสบตากับติงเจียเหอเป็นระยะ

แล้วก็ก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด

“ฉันว่าเธอน่ะหัวโบราณเกินไป” เย่เหวินซีไม่กลัวตายเสริมขึ้นมาอีกประโยค

ติงเจียเหอโกรธจนแทบจะกลอกตา

“ถ้าเธอไม่เชื่อก็ถามพี่สะใภ้ดูสิ” เย่เหวินซียังคงหาเหตุผลมาเถียงข้าง ๆ คู ๆ

“โอย วันหลังฉันจะไม่ดื่มเยอะขนาดนี้อีกแล้ว” จางหยุนเซียนวดขมับ “ฟังจากเหล่าเฉินบ้านฉันบอกว่า เมื่อวานเว่ยตงเป็นคนโทรหาเขา ตอนที่เขามาถึง

ฉันก็นอนกรนอยู่บนพื้นแล้ว”