กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 384 คุณ...เมื่อกี้คุณพูดภาษาต่างประเทศเหรอ?
เย่เหวินซีนอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนโขดหิน แขนขาสั่นระริกราวกับถูกไฟช็อต
ลู่เว่ยตงกลับดื่มด่ำกับมัน ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพักเลยแม้แต่น้อย
เขาก้มหน้าลงไป..จัดการต่อไป.
หน้าของเย่เหวินซีแดงก่ำด้วยความอัดอั้น เสียงครางขาดห้วงดังลอดออกจากปาก ก้องกังวานไปทั่วผืนป่า
ในที่สุดหลังจาก**ครั้งแล้วครั้งเล่า
ลู่เว่ยตงก็หยุดลง
“รอเดี๋ยว”
ลู่เว่ยตงใส่ ‘เสื้อผ้า’ กลับมา ก้มลงอุ้มเย่เหวินซีที่อ่อนระทวย ให้เธอพิงอกตัวเอง
“ยังมีแรงไหม” ลู่เว่ยตงถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ