ตอนที่ 372 ใครรังแกเธอ?

ตอนที่ 372 ใครรังแกเธอ?

ตอนที่ออกมาจากสถานีอนามัย เวลาก็ปาเข้าไปเกือบหนึ่งทุ่มครึ่งแล้ว

เย่เหวินซีเดินกลับไปเพียงลำพัง ถนนสายเล็ก ๆ ในบ้านพักข้าราชการทหารค่อนข้างเปลี่ยว ไฟถนนเว้นระยะห่างไปไกลกว่าจะสว่างสักดวง

แสงไฟริมทางดูสลัวรางและมืดมัว

เธอเดินช้าลงเรื่อย ๆ ร่างกายหนักอึ้งราวกับถูกลากด้วยตุ้มน้ำหนักพันชั่ง ทุกย่างก้าวเหมือนเหยียบย่ำลงไปในปลักโคลน

ตอนที่อยู่สถานีอนามัย เธอไม่ได้รู้สึกอะไรมากนัก ตอนที่คุยกับหานอี้หลานและหวังอิ่งเสวี่ย อารมณ์ของเธอก็ยังถือว่าปกติ

แต่พอเดินพ้นออกจากสถานีอนามัยมาแล้ว สิ่งที่ถูกเก็บกดเอาไว้เบื้องลึกก็ค่อย ๆ ทะลักเอ่อท้นขึ้นมาทีละน้อย

ภาพที่ไม่อาจลบเลือนไปจากสมอง คือถ้อยคำและสีหน้าของสองแม่ลูกคู่นั้น ภาพที่หานอี้หลานจับมือหวังอิ่งเสวี่ย หวังอิ่งเสวี่ยคอยเช็ดน้ำตาให้แม่

สองคนร้องไห้เสร็จก็ต่างฝ่ายต่างปลอบโยนกัน