กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 371 ฉันอยากให้เธอใช้ชีวิตเพื่อฉันให้น้อยลงหน่อย
ภายในห้องสังเกตอาการของสถานีอนามัย ผนังสีขาวทาสีเขียว กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อปะปนกับกลิ่นฉุนของไอโอดีน
หานอี้หลานนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยในห้องสังเกตอาการ ศีรษะพันด้วยผ้าก๊อซหนึ่งรอบ บนหมอนมีรอยคราบยาสีเหลืองจาง ๆ ซึมออกมา
หมอในชุดกาวน์สีขาวยืนอยู่ตรงประตู ในมือถือแฟ้มประวัติคนไข้ พลางพูดกับหวังอิ่งเสวี่ยว่า “เย็บไปสองเข็ม ส่วนจะกระทบกระเทือนข้างในไหม
ต้องรอผลตรวจพรุ่งนี้ถึงจะรู้”
หวังอิ่งเสวี่ยพยักหน้า “ขอบคุณคุณหมอมาก”
เสียงนั้นลอยเข้าหูหานอี้หลาน เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น จ้องมองเพดานอยู่ครู่หนึ่ง สมองเหมือนถูกอะไรบางอย่างอุดไว้ กว่าจะตั้งสติได้ก็พักใหญ่