กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 322 ยังไงชีวิตนี้เธอก็ขาดเขาไม่ได้อยู่แล้ว
เย่เหวินซีพลิกตัว เอื้อมมือไปคลำหานาฬิกาข้อมืออย่างสะลึมสะลือ ยกขึ้นมาดูใกล้ ๆ พบว่าเป็นเวลาสิบโมงกว่าแล้ว
เธอตกใจจนสะดุ้งพรวดลุกขึ้นนั่ง
เธอก้มมองตัวเอง บนร่างยังสวมเสื้อกล้ามตัวเล็ก ไม่ได้ถอดชุดชั้นใน แต่กางเกงถูกถอดออกไปหมดแล้ว ผ้าม่านถูกดึงปิดสนิท ภายในห้องมืดสลัว
เมื่อคืนกลับมาได้ยังไง? ภาพตัดไปเลย แย่แล้ว สงสัยจะก่อเรื่องเข้าให้แล้ว
เมื่อคืนลู่เว่ยฮวาดื่มที่ร้านอาหารตะวันตกจนได้ที่ ตอนแรกสั่งไวน์แดงมาหนึ่งขวด พอดื่มหมดก็บอกว่าไม่เห็นเป็นไรเลย จึงสั่งมาอีกหนึ่งขวด
“ไอ้นี่ก็ไม่ต่างจากน้ำผลไม้เท่าไหร่หรอก แค่มีกลิ่นเหล้านิดหน่อย” ผลสุดท้ายพอถึงขวดที่สาม เธอก็จำเรื่องราวอะไรไม่ได้แล้ว