กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 301 เธอ ‘เย่เจีย’ อีกแล้ว
เย่เหวินซีสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับความโกรธของตัวเองเอาไว้
“คุณน้าหลาง ฉันจำได้ว่าก่อนไปฉันกำชับคุณไว้เป็นพิเศษแล้วว่าฉันจะรับผิดชอบเฉพาะบัญชีของร้านสหกรณ์บริการเท่านั้นใช่ไหม”
เย่เหวินซีปรับน้ำเสียงให้ผ่อนคลายลงแต่ก็ยังแฝงความจริงจังไว้เล็กน้อย
หลางอี้ฉินรีบโบกมือและอธิบายอย่างลุกลี้ลุกลน
“ฟังฉันอธิบายก่อนนะเสี่ยวเย่ มันฝรั่งอาจจะเขียวไปบ้างแต่มันก็ยังกินได้! ที่สำคัญคือมันถูกกว่าข้างนอกตั้งครึ่งหนึ่ง อย่างพวกซวนไช่ หนานโต้วเปา
หรือซอสถั่วหมัก พวกนี้ชาวบ้านทำกันเองทั้งนั้น ราคาถูกกว่าร้านสหกรณ์บริการตั้งเยอะ”
“ลองทายดูสิว่าของพวกนี้ช่วยพวกเราประหยัดเงินไปได้ตั้งเท่าไหร่”