กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 295 ไปขอโทษด้วยตัวเองถึงที่ เพื่อแสดงความขอโทษของฉัน
เย่เหวินซีและลู่เว่ยตงรีบกลับไปที่บ้าน เก็บของขึ้นรถ
หลิวซิ่วหยุนยังคงสงสัยว่า ทำไมลู่เว่ยตงถึงกลับมาอีกแล้วล่ะ?
“วันนี้ผมมาทำธุระที่ฮาซื่อนิดหน่อยครับ ก็เลยถือโอกาสรับเธอกลับไปด้วย” ลู่เว่ยตงอธิบายสั้นๆ
หลิวซิ่วหยุนบ่นอุบอิบ “มันไม่ฉุกละหุกไปหน่อยเหรอ แม่ยังไม่ทันเตรียมซาลาเปากับของกินไว้ให้เลย”
“ไม่เป็นไรค่ะแม่ เดี๋ยวอีกพักนึงฉันก็มาใหม่แล้ว” เย่เหวินซีปลอบใจหล่อน “ถ้าไม่ไหวจริงๆ ต่อไปของบ้านเราก็ให้เถ่าทู่ยช่วยส่งให้ก็ได้”
หลิวซิ่วหยุนถึงได้สั่งเสียนู่นนี่นั่นยืดยาว เดินมาส่งถึงที่รถ ยืนมองพวกเขาขึ้นรถออกไป
ลู่เว่ยตงขับรถอย่างมีสมาธิ เย่เหวินซีหันไปมองลู่เว่ยตง กรามของเขาขบแน่น ดูภายนอกเหมือนจะไร้ความรู้สึก แต่ในดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ
“เว่ยตง...” เย่เหวินซีเรียกเขาคำหนึ่ง