กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 294 ไปมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีฮาร์บิน
เย่เหวินซีวางสาย ยืนรอให้กงอานจัดการขั้นตอนต่อไป
“สหายคะ ฉันโทรศัพท์เสร็จแล้วค่ะ” เย่เหวินซีหันไปพูดกับกงอานที่พาเธอมา
“อ๋อ คุณรอสักครู่นะครับ” กงอานคนนี้วิ่งเหยาะๆ ออกไปทางประตู หายวับไปอย่างรวดเร็ว
ผ่านไปสักพัก ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินจ้ำอ้าวเข้ามา เครื่องแบบเรียบกริบ เครื่องหมายบนบ่ามีแถบมากกว่าคนอื่นหลายเส้น
“สหายคะ ไปคุยกันที่ห้องทำงานผมดีไหมครับ?” น้ำเสียงของเขาสุภาพมาก
“อ้อ ได้ค่ะ” เย่เหวินซีเดินตามไป
ห้องทำงานไม่ใหญ่มาก มีโต๊ะทำงานหนึ่งตัว เก้าอี้ไม้ไม่กี่ตัว บนผนังมีธงเกียรติยศและป้ายกฎระเบียบแขวนอยู่
“เชิญนั่งครับ” สารวัตรสถานีตำรวจชี้ไปที่เก้าอี้ ท่าทางเป็นมิตรผิดกับคนเพิ่งมีเรื่องชกต่อยมา
เย่เหวินซีนั่งลง รอให้เขาเปิดบทสนทนา